Verkiezingsprogramma DE BURGER CENTRAAL 2018-2022

HYBRIDE BESTUURLIJKE ACTIVITEITEN
De gemeente Brunssum was voornemens in partnerschap een mega pretpark ontwikkelen; de provincie Limburg wilde ook mee doen, evenals Parkstad. De provincie Limburg gaat bankieren, niet met bankvergunning maar toch. Een pretparkeigenaar krijgt van de provincie een achtergestelde lening van 2 miljoen euro voor de uitbreiding van zijn pretpark en een meubelmaker krijgt 165.000,- euro om een nieuwe, geheel uit Limburg afkomstige materialen samengestelde stoel op de markt te brengen. Het college van B&W van Brunssum besluit de prijs van een biertje die de huurder (?) van de Brikke Oave mag rekenen voor 2018 vast te stellen.
Zo maar een paar voorbeelden van (kranten)berichten van de afgelopen maanden.
De hiervoor aangehaalde voorbeelden zijn niet de eerste dingen die bij je opkomen als je aan de gemeente of provincie denkt. Onze bestuursorganen drijven kennelijk steeds meer af van de publieke taken; besteden steeds meer werk uit aan niet democratisch controleerbare instituties (zie ons vorige verkiezingsprogramma) en zadelen de democratisch gekozen volksvertegenwoordigers met instemmingsbesluiten waar niet alleen niemand verstand van heeft; maar die besluiten moeten ook nog worden genomen op gebrekkige informatie of informatie die geheim moet blijven.
Dit is niet de plaats om uitvoerig uit de doeken te doen dat wij dit welhaast ongebreidelde fenomeen een ongewenste ontwikkeling vinden. Welk fraaie naam daar ook voor wordt bedacht. Wat triple helix betekent zullen weinig van de lezers van dit programma weten. Het betekent een samenwerking tussen overheid, ondernemingen en onderwijs. Niet of nauwelijks onderworpen aan democratische controle. Maar in zijn algemeenheid geldt wel dat de lusten ten goede komen aan de private partijen en de lasten bij de overheid landen. Wij kunnen ons namelijk niet voorstellen dat ondernemers zich wenden tot de gemeentelijke of provinciale overheid om daar een inhoudelijke bijdrage te verkrijgen over hun bedrijf of bedrijfsvoering. Het ontbreekt openbare bestuursorganen aan kennis en expertise maar niet aan ambities en geld. Om dat laatste - (gratis) geld- is het ondernemers, die eigenlijk die naam niet verdienen, te doen. Het besluit van de Provincie Limburg om 165.000 euro subsidie te verlenen aan Leolux (een niet noodlijdend bedrijf) voor de ontwikkeling van een stoel die louter bestaat uit in Limburg voorhanden grondstoffen met de eis dat Limburg dan wel bij de presentatie en verkoop wordt genoemd, verdient onderzoek of er sprake is van niet geoorloofde staatssteun.
Daarnaast stijgt uit dit staaltje Limburg promotie de geur op van chauvinisme die niet past in de wereld waar wij deel van uitmaken en onze jeugd op moeten voorbereiden. Betalen wij hiervoor belasting?
Dichter bij huis hadden wij te maken met het themapark Nature Wonder World.
Dit verhaal kom je de laatste 8 jaar in elk beleidsstuk tegen als de oplossing voor zo ongeveer alles wat deze regio mankeert. De jammerlijke en ontluisterende werkelijkheid is dat de verschillende overheden zo’n miljoen euro kwijt zijn en dat een ondernemer waar zo innig (en in het geheim) mee werd samengewerkt in zijn eentje de stekker (althans zo wordt het gepresenteerd) uit zo’n project kan trekken.
Nog geen enkele bestuurder heeft de vinger opgestoken en gemeld dat hij iets niet goed heeft ingeschat of iets niet goed heeft begrepen of verantwoordelijk is voor dit echec. Dat is niets nieuws. Als het project was gelukt hadden wij de vele vaders van dit succes luidruchtig hun succes horen zingen.
Wij zijn vanaf de eerste presentatie over dit idee duidelijk geweest. Planologische medewerking (daar gaat de gemeente tenslotte over) is geen groot probleem en voor de rest faciliteren daar waar gemeentelijke taken/bevoegdheden aan de orde zijn. Deze opstelling heeft, u kunt het nalezen in het coalitieakkoord Brunssum 2014-2018, mede geleid tot het negeren van de verkiezingsuitslag van 2014.
De vijf partijen die tot voor kort de coalitie vormden geven in dat programma aan:
“De vijf partijen zijn tot het oordeel gekomen dat zij voort wensen te gaan op de koers die de afgelopen jaren is ingezet. Dan gaat het om investeringen in het winkelgebied; uitvoering van de vastgestelde masterplannen, de aanleg van de Leisure-ring Parkstad Limburg en de vestiging van het Themapark Nature Wonder World als groot focuspunt voor een nieuwe economische ontwikkeling van Brunssum. Op al deze onderdelen hebben vooral BBB-Palmen en het PAK in de afgelopen raadsperiode grote voorbehouden gemaakt danwel tegengestemd en ook in hun verkiezingsprogramma staan opvattingen op deze onderdelen die vaak haaks staan op wat de vijf partijen willen bereiken”
De mededeling van de ondernemer wiens plan het was om Nature Wonder World te realiseren dat het plan niet kan door gaan omdat de gemeente Brunssum niet de rode loper voor hem uitlegt en bestuurlijk verdeeld is over Nature Wonder World, is tegen de hiervoor geschetste achtergrond, niet alleen ongeloofwaardig maar ook onjuist. Wij zijn en blijven tegen het verstrekken van publiek geld aan een ondernemer die de tucht van de marktfinancieel niet kan verdragen; zeker als wordt gevraagd om een blanco cheque
De partijen die Nature Wonder World hebben omarmd en van ambassadeur voor dit project tot loopjongen (de eigenlijke rol van hoeder van het algemeen belang is nimmer aan de orde geweest) van de ondernemer zijn verworden en zich gedurende 8 jaar hebben laten gijzelen door de belofte van wisselende aantallen banen die dat project zou opleveren, hebben ook de stekker uit zichzelf getrokken en zijn verdwenen zonder verantwoording af te leggen over dit bestuurlijk en financieel echec.
Dat kan natuurlijk niet.
Als je instapt in een hachelijk project dat zo ongeveer behoort tot de hoogste risico categorie (recreatie) in de wereld van de beleggers én ook nog eens denkt de projectontwikkeling daarvan te kunnen doen, dan moet de onderste steen boven over welke besluiten op welke informatie zijn genomen; hoe de contractering in elkaar steekt en op welke wijze de positie van de gemeente is verzekerd. Een grondig onderzoek is aan de orde en als het moet een gemeentelijke enquête. Alle feiten en gemaakte kosten moeten boven water en conclusies moeten worden getrokken. Daarbij moet ook worden bezien of het verstrekken van de achtergestelde lening van 2 miljoen van de provincie aan een ander pretpark van de stakeholder van Nature Wonder World, is verstrekt om de “schuld” van het mislukken van dit project bij de gemeente Brunssum te leggen om zo ook provinciale bestuurders uit de wind te houden. Het verstrekken van deze lening rechtvaardigt overigens een eigen onderzoek maar dat ligt aan de verkozenen in het provinciale bestuur.
De lessen die Brunssum moet trekken uit het vorenstaande dienen in beleid te worden vastgelegd waarbij de rol van de gemeente scherp -en niet hybride- dient te zijn afgebakend zodat de prijs van een biertje geen onderwerp meer is van besluitvorming in een college van B&W.
Wij nemen alvast een voorschot op die uitkomsten: geen bijzondere bescherming in de vorm van geheimhouding van stukken maar openheid en transparantie van zowel een proces als besluitvorming.